Het is altijd fijn om een staatssecretaris tegen te komen die je niet wilt slaan. Het was Frank Heemskerk van Economische Zaken en hij was afgelopen woensdag in de grote bibliotheek. Hij kwam Willie Webwijs openen. Dat is een online computerprogramma voor mensen met een licht verstandelijke handicap. Het is een spelletje. Met Professor Pixel. Die gaat op vakantie en vraagt aan Willie Webwijs, een schattig maar dom poppetje, om de boel in de gaten te houden. Dat gaat natuurlijk mis en Willie Webwijs heeft de cursist nodig om hem uit de penarie te helpen. Zo leren licht verstandelijk gehandicapten hoe ze veilig met het internet om kunnen gaan. 

 

De staatssecretaris kwam weliswaar een half uur te laat en moest daarom een kwartier eerder weer weg en daar tussenin hield hij nog een knap saaie toespraak ook. En toch bleef ik vertederd naar hem kijken. 

 

Hij moest namelijk om Willie Webwijs officieel te openen op een grote rode knop drukken. Dat deed hij onvervaard. Op een groot scherm volgde er een enorme explosie. Waarna Professor Pixel in beeld kwam en een vermanend vingertje hief: les 1: nooit op een knop drukken als je niet weet waar die voor is. 

 

De staatssecretaris bloosde; de cursisten schaterden. Er waren maar twee journalisten op deze opening afgekomen, want die houden blijkbaar niet van goed nieuws, maar die klikten met hun camera’s dat het een lieve lust was. En keken bewonderend naar de cursisten die onvermoeibaar alle aanwezigen voor bleven doen hoe Willie Webwijs werkt. 

 

Zo knap dat er mensen zijn die zoiets bedenken, dat er mensen zijn die het uitvoeren en dat Willie Webwijs nog gratis verspreid kan worden ook. Aan alle scholen voor moeilijk opvoedbare kinderen, aan alle instellingen voor verstandelijk gehandicapten, aan alle ouderen die bang zijn voor het internet en aan mij…de allergrootste digidebiel. Gratis, omdat Frank Heemskerk een staatssecretaris is die dat van harte subsidieert. Leuk hè, goed nieuws!