|
Barendrecht
Ik ben een beetje een boerin.
Huiverig voor alle moderne nieuwe dingen. Als er paalrot in het Oude
Westen wordt geconstateerd, wil ik steunkousen aantrekken. Bij de fundamenten
van mijn huis maar ook bij mezelf.
Als ze in Barendrecht CO2 onder
de grond willen gaan opslaan, krijg ik een opgeblazen gevoel. En als
er een moleculair restaurant geopend wordt, keten ik me vast aan de
FEBO. Want
wat ik niet ken dat vreet ik sowieso niet.
Ik wil mijn patattekes liever
uit ranzig oud frituurvet dan dat een of andere kok met zwavelzuur en
fosfor eraan gaat lopen frutten. Bij de the Ivy, die afgelopen donderdag
hier in Rotterdam geopend werd, daar doen ze dat. Ik heb dat op TV gezien
maar ze dompelen je garnalen in drop en je biefstuk in chocola...en
er zijn toch al 1400 mensen die gereserveerd hebben.
Ja hallo, in Delta zitten er
meer, dat vind ik nu geen argument dat die restaurantgasten wel geestelijk
gezond zouden zijn.
En het lijkt niet op gewoon
koken hè. Welnee, het is meer Hans Klok die met een rookmachine een
konijn uit de hoge hoed tovert alleen is dat konijn dan al in mootjes
gehakt, en moleculair tot een grote smaaksensatie gebracht. Als ik een
grote smaaksensatie wil dan steek ik wel een spaanse peper in mijn mond
voordat ik mijn lover oraal verwen...ga toch weg met die gekkigheid.
Dat kan dan allemaal geen kwaad,
die moleculen, zeggen ze. CO2 ook al niet, daar onder de grond bij Barendrecht,
zeggen ze. Nee, maar er zal één halve zool een putje graven en er
een voordeelverpakking Rennie Deflatine ingooien, of een blik bruine
bonen met haché en dat gas komt wel los...dan wordt heel Barendrecht
toch moleculair bereid?
Die Barendrechters willen dat
niet, de Shell zegt dat ze het dan ook niet zullen doen. En mijn FEBO-patatje
is bijna klaar; kortom....dit weekend kan niet meer stuk. Met een klodder
mayonaise graag!
|
