Engeland
Ken je die van die mannen die
naar Engeland gingen? Zij gingen niet.
Dit was nu al de derde nacht
dat hij zat te wachten. Samen met twee anderen zat hij verscholen achter
de containers. De gids had gewezen, nadat ze hem hun laatste 5000 euro
gegeven hadden, waar je op de trein kon stappen. Nou ja niet óp de
trein, maar áán de trein. Je moest onderaan een van de coupé’s
gaan hangen. De gids had ook een spray gegeven. Daar moest je je mee
inspuiten dan roken de honden van de douane je niet. Over 3 uur ben
ik in Engeland, prentte hij zich in. Na een barre tocht van weken. Hij
had een adres in Engeland van de Somalische gemeenschap daar. Een verre
oom bij wie hij zou mogen komen werken.
‘Go,’ fluisterde een van
zijn maten. En zij gingen. Maar hij niet. Hij had een schaduw gezien,
eigenlijk twee. Daar links achter. Zijn reisgenoten namen een sprintje
en doken onder de trein. Maar de schaduwen, die hij wel en zij niet
gezien hadden, waren ze al snel op het spoor. Het was een groepje jongens.
Leren jassen aan, capuchon over de kale hoofden. Ze hadden zaklantaarns
en knuppels bij zich. En doken onder de trein. Het duurde niet lang
of ze hadden de twee vluchtelingen gevonden. Ze trokken ze onder de
trein uit. En sloegen, schopten en schreeuwden. Tot de mannen stil lagen,
heel stil.
Steeds vaker, zo blijkt uit
verhalen van doodsbange getuigen proberen rechts-extremistische jongeren
de tsunami van Moslims te stoppen. De islamisering
van Europa tegen te gaan door die criminelen met hun fascistische
Koran en hun achterlijke cultuur te lijf te gaan.
En de man, die niet het geweld
maar wel de ideologie hiervoor predikt, ging ook naar Engeland. Maar
mocht er vanwege zijn verrotte woorden en zijn verrotte film niet in.
Dat is, net als Geert Wilders
zelf, een hele slechte grap.
