Logo
Welkom bij Carrie
Kamasutra
 
‘Ach,’ zei mijn zusje, ‘zou jij even wat spullen langs kunnen brengen? Op de jaarbeurs in Utrecht.’
Zij verkocht in die tijd kleding op popfestivals en beurzen. En ze had zoveel verkocht dat er best weer wat bijkon.
En wat doe je dan, als lieve oudere zus? Je gooit die dozen in je auto en rijdt ernaar toe. Ik kon me gewoon melden bij de security. Inderdaad deed die gelijk de deur voor me open. En dat was maar goed ook want ik liep me onhandig te zeulen met die grote dozen. Wat voor beurs het was? Tsja, daar had ik niet zo opgelet. Iets met een ingewikkelde naam.
Ik kon door die spullen in mijn handen niet rechtuit kijken, ik zag alleen wat er links en rechts van me stond. Allemaal kraampjes met leuke spulletjes. Daar stonden kaarsen met zo’n bolle bovenkant...oh nee, het leken wel kaarsen maar er zat geen lontje aan en er konden wel batterijen in. Massagestaven die je volgens de foto’s in de Wehkamp altijd in je hals moet leggen.
Maar gauw de andere kant opkijken. Daar hadden ze Marlies Dekker BH’s, alleen zat er waar bij Marlies Dekker een cup zit, hier een gat. En ook het bijpassende slipje was stuk aan de voorkant.
Ik begon een heel naar vermoeden te krijgen.
In de verte doemde een echtpaar op dat vast op geen enkele parenavond zou misstaan....zij had maat 46 maar haar reetveter en haar lakleren topje waren een maat of drie te klein en hij kroop ook al halfnakend naast haar voort met een hondenriem om zijn nek. Ik ben met mijn ogen dicht hard doorgehold naar de kraam van mijn zus, heb daar woedend die dozen neergepleurd en ben weer weggestoven.
Zij lacht nu nog.
Dat was de Kamasutrabeurs, ja inderdaad.
Maar dat ik daar niet naar toe durf, hoeft toch niet te zeggen dat heel Rotterdam zich als een preutse trut moet gaan gedragen.