Geachte meneer Buttplug, of mag ik zeggen
Lieve Kabouter?
Ik hoor nu weer door de stad rondzingen dat u
gaat verhuizen. Van het intieme maar scharrige binnenplaatsje bij Museum
Boymans naar ergens in de binnenstad?
Dat is goed nieuws. Alleen...laat u nou
alsjeblieft niet wegdouwen op de Lijnbaan of in de Koopgoot. Dat is toch geen
plaats voor een Kabouter-op-stand? Daar loopt ’s avonds niemand en bent u dus
de hele nacht alleen.
Ook het Binnenwegplein is niks voor u. Daar
staat Bram Ladage, onze enige echte culinaire patatboer. En de hele dag in de
verlokkende geur van verse frieten staan, dat kunt u met uw postuur toch beter
niet doen? Ik zie de mayonaise al van uw dikke vingertjes afdruipen. En de
restjes kroket schuilen in uw mondhoeken. Nee, u verdient een ere-plaats.
Mag ik u hierbij dan ook uitnodigen op het
aloude, karakteristieke, mooie, betrouwbare, zonnige Eendrachtsplein? Het is
een plein met een rijke historie. Voorname huizen staan er. Met boekhandel van
Gennep, voornaam en hip tegelijk. Met IJssalon Venezia waar de beste capuccino
van de hele stad geschonken wordt. Om het over hun bananasplit met extra
chocola helemaal maar niet te hebben. En met het politieburo Eendrachtsplein.
Niet dat je daar ooit aangifte kan doen, of
dat ze er ’s avonds ook maar ene donder uitvoeren. Het is meer een reservaat
voor de vermoeide politieman. Die liever met z’n fijne neusje tussen de
dossiers zit dan met z’n ferme postuur op straat loopt.
En dat u dat dan wel durft. Onverschrokken en
onverdroten. Als symbool van alles wat Rotterdam dierbaar is.
·de dappere kleine man
·die zijn wijsvinger opsteekt tegen
elke overheid
·en ze liever een buttplug dan een
veer in de kont steekt
Kom maar lief Kaboutertje. Op het
Eendrachtsplein...waar Rotterdam dan op zijn mooist zal zijn.
