Nee ik
kan me niet voorstellen dat alle politie-agenten in het Oude Westen allemaal
tegelijk een oogziekte hebben gekregen, een hersenverweking of straatvrees. Dat
ze allemaal tegelijk besloten hebben een oogje dicht te knijpen, een oortje
dicht te doen of een straatje om te lopen.
Maar hoe
het dan toch kan dat er bij ons weer volop gedeald wordt? Ik rijd niet zo heel
vaak met mijn auto door mijn wijkie, ik ben meer een fietsertje, maar van de
week moest ik ’s avonds iemand thuis brengen. Om een uur of tien. Ik draai de
van Speijkstraat in richting Kruiskade en er staat een file. Dat geeft niet,
dat kan gebeuren in die smalle straten, dus dan wacht je even. En kijk je een
beetje om je heen.
In een
van de huizen was een feestje. Er hingen slingers, ballonnen, er klonk muziek.
En uit de auto’s die voor mij stilstonden kwam de visite voor dat feestje.
Oma’s, opa’s, kleinkinderen. Nette mensen in feestelijke kleding. Die niet
wisten hoe hard ze naar binnen moesten rennen. Omdat het op straat een drukte
van belang was. Met dealers (minstens 10), gebruikers, meisjes met hele korte
rokjes die echt niet op de tram stonden te wachten, want die rijdt daar
namelijk niet.
Er werd
geschreeuwd, gescholden, ruzie gemaakt. Pakjes drugs gingen de ene kant op,
geld de andere. De meisjes gingen met meneren mee.
En ik
dacht; het zal potverdomme toch niet waar zijn. Jaren achtereen hebben de
mensen uit het Oude westen zo hard gevochten tegen drugshandel en prostitutie.
Omdat je dat echt niet voor je deur kán hebben.
En dan
mag het nu weer volledig in het honderd lopen?
Nee, ik
weet niet waarom de politie-agenten in het Oude Westen ineens blind zijn. Maar
ziek is het wel.
