De rechter was met een uitstekend been uit bed
gestapt. Energiek, fris geschoren, welriekend. Die kon er tegenaan. Maar de
verdachte niet. Die had al te lang moeten wachten in de iets te krappe
bedrijfskleding van zijn nieuwe werkgever. En als dit ging duren, raakte hij
misschien deze baan ook weer kwijt.
‘U hebt benzine getankt zonder te betalen.’
stelde de rechter vast.
De verdachte verschoof een beetje
ongemakkelijk op zijn stoel maar antwoordde niet. Het was immers geen vraag.
Maar dat zag de rechter meteen als onwil. ‘Het is toch zo,’ snauwde hij, ‘dat u
benzine hebt getankt? Voor 64, 80? En dat u toen bent weggereden?’
De verdachte knikte langzaam. Zoals alles
traag bij hem ging. Hij was groot, rond, met flaporen. Een ideaal mens voor een
signalementsdeskundige. Maar niet voor deze rechter, want die hield vooral van
opschieten.
‘Waarom hebt u dat gedaan?’
‘Vergeten,’ zei de verdachte.
Een andere rechter had misschien gezien dat
deze jongeman niet vooraan had gestaan toen Onze Lieve Heer het verstand
uitdeelde. En dat als er een gedachte bij hem opkwam, het heel lang kon duren
voordat die boven was.
Maar deze rechter zag dat niet. Die vergat
zelf nooit wat.
‘Of meneer een nieuwe baan had?’ De verdachte
knikte. ‘Wat meneer daarmee verdiende?’
‘Genoeg om mee rond te komen.’ De jongeman
wilde nog aanvullen dat hij het nog niet wist omdat hij net was begonnen.
Maar daar had de rechter geen tijd meer voor.
Die vond dit een weigerachtige verdachte. Die niet eens antwoord wilde geven op
een paar simpele vragen.
De officier eiste 80 uur dienstverlening wat
voor dit bedrag zwaar overdreven was. De advokaat was een krachteloos type en
liet zijn client lynchen. En de verdachte haalde maar weer eens moedeloos zijn
schouders op. Ook toen de rechter hem vroeg of hij wel wist hoeveel dat per uur
was, 80 uur werken voor €64,80.
Hij had geen idee. En was er met geen enkele
rekenmachine ooit achtergekomen.
Stel nou dat die slome dat betalen echt
vergeten was. Die heb je er toch bij.
En dan 80 uur werkstraf omdat de rechter iets
te snel is en jij iets te langzaam. Niet zo heel rechtvaardig, toch?