Had hij die bekeuring nou maar gewoon betaald.
300 euro voor het in elkaar meppen van zijn vrouw. Maar hij had gevraagd of het
op afbetaling mocht maar dat was afgewezen en nu kwam de hele zaak toch voor de
rechter.
‘Dus u heeft uw vrouw geslagen, geschopt en
aan de paardenstaart getrokken? Hoe is het nu met haar?’
De verdachte zei dat het goed ging met zijn
vrouw, dat ze op de gang zat te wachten en dat hij niet geslagen, geschopt of
aan haren getrokken had. Een beetje geduwd, dat was alles.
‘Oh, op de gang? Vraagt u dan maar even of ze
binnenkomt.’ De verdachte stond op en liep naar de deur. Hij keek één seconde
naar buiten en zei toen snel: ‘oh nee, ze is parkeergeld in de meter aan het
gooien.’
De rechter knikte. Ook goed, maar hoe het dan
met meneer zelf ging. Nog steeds vrijwillig in de hulpverlening? Goh, dat was
ook knap, elke week een gesprek van een uur? Goed hoor. Dan had meneer zeker
een briefje meegekregen van die hulpverlening? De verdachte schudde zijn hoofd.
Okay, zei de rechter. Want dat gaf verder
niks. Werkte meneer intussen weer wel? Nee, want dat mocht niet van de
hulpverlening. Dat hadden ze zelf gezegd.
De rechter bleef knikken. Wel erg goedgelovig.
Maar toen kwam er ineens een hele kudde adders onder het gras vandaan.
Want, vroeg de rechter zich hardop af: zou het
nou niet een fijn steuntje in de rug zijn voor meneer als hij ook een klein
voorwaardelijke strafje kreeg. Zodat hij toch met zijn handen van zijn vrouw
zou blijven en de hulpverlening zou doorzetten?
De verdachte, met kleding aan die je van een
uitkering niet kunt betalen, met een vrouw op de gang die maar niet terugkwam
van de parkeermeter, en met een hulpverlening waar geen enkel bewijs voor was,
aarzelde. Hij moest er fucking niet aan denken. Maar hij kon dat toch moeilijk
tegen de rechter zeggen.
‘Fijn,’ zei de rechter, ‘laten we dat dan maar
doen, 300 euro en een voorwaardelijk strafje en gedwongen hulpverlening.’
Achter die goedgelovige brillenglazen van de
rechter zag je ineens de mensenkennis. De verdachte sloeg zich nog net niet
voor zijn hoofd maar het scheelde niet veel...had hij die 300 euro nou maar
betaald!
