Het waren twee oude zieke mensen in de
verdachtenbank. Zij had suiker, hij het aan zijn hart. Ze hadden samen 7
kinderen maar al jaren boterde het niet meer. Dus ze waren apart gaan wonen.
Zij bleef in het huis waar de kinderen waren opgegroeid. En hij had ergens een
klein huisje op Zuid.
De kinderen hadden intussen kleinkinderen
gekregen en die kwamen graag spelen in het huis van oma.
Oma was meestal weg met haar vriendinnen. En
als ze wel thuis was, lag ze op de bank te slapen. Dus daar had je niks aan.
Maar dat gaf niet want altijd als de
kleinkinderen er waren, kwam opa ook. Om met ze te spelen of op ze te passen.
Op oma hoefde opa niet te passen want ten
eerste accepteerde ze dat niet en ten tweede deden de dochters dat al. Ze
pakten oma’s pasje gewoon af als ze weer aan het gokken was.
Opa deed de boodschappen. Van zijn geld. Voor
de kleinkinderen en voor hemzelf.
Dat was de reden dat de Sociale Dienst vond
dat opa en oma een huishouden deelde.
Hij was er toch elke dag? Hij deed toch de
boodschappen? Zijn auto stond voor de deur? Precies: een gezamenlijke
huishouding. En ze hadden allebei toch een uitkering voor alleenstaanden. Dus
dat was bijstandsfraude. Niet alleen moesten opa en oma ieder 76.000 euro
terugbetalen, het was ook nog strafbaar wat ze gedaan hadden, zei de rechter.
Opa schudde wanhopig zijn hoofd; hij had toch
alleen op de kleinkinderen gepast. Een van de dochters zat achter in de zaal,
een andere kwam getuigen.
Ze zei niets verkeerd over haar moeder, ook
niet toen de rechter doorvroeg over de gokverslaving.
Maar ze zei wel heel veel goeds over haar
vader.
De rechter gaf opa en oma allebei een
taakstraf van 58 uur. En een voorwaardelijke gevangenisstraf. Voor als ze het
nog eens deden.
Oma liep, alweer dromend over de bingo, in
haar eentje de rechtszaal uit. Opa werd ondersteund door zijn dochters. Met een
voorwaardelijke gevangenisstraf boven zijn hoofd voor als hij weer in het huis
van oma op zijn kleinkinderen ging passen. En van zijn geld de boodschappen
voor ze zou doen. Alsof hij dat ooit zou kunnen laten.
