‘Kunt u even stil zijn?’ zei de rechter al
voordat de rechtszaak goed en wel begonnen was. ‘Anders moet u eruit!’
Ze sprak tegen drie vrouwen en een grote
agressieve man, die vanuit het publiek in het Bulgaars tegen de verdachte zaten
te schreeuwen.
De verdachte was een jaar of 30 en keek stug
voor zich uit. Hij werd beschuldigd van diefstal uit een woning.
En dat was eigenlijk best gek, legde zijn
advokaat uit. Want hij had niets gedaan. Hij was met de andere verdachte, die
vandaag niet was komen opdagen, naar Vlaardingen gegaan om twee meiden te
zoeken die ze in de disco hadden ontmoet. En terwijl ze in grote onschuld over
straat liepen, was er iemand keihard achter ze aan komen hollen. Ze waren op de
vlucht geslagen. Tot de politie kwam en zíj nota bene gearresteerd werden.
Helemaal voor niets.
‘Oh, ‘zei de rechter fronsend -ook omdat de
Bulgaren uit het publiek weer luidkeels commentaar zaten te leveren- ‘dat is
zeker raar. Want diverse getuigen hebben u uit het huis zien komen, waar
zojuist was ingebroken. Of was dat uw vriend, die andere verdachte?’
De Bulgaarse man riep woedend iets tegen de
verdachte. Die daarop snel zei dat hij over zijn vriend sowieso niets wilde
verklaren.
De officier van justitie vroeg zich in volle
ernst af of de verdachte soms dacht dat er op deze rechtbank ‘malle eppies’
werkten.
Want hij had geen werk, geen uitkering en toch
prachtige kleren aan. Hij was gezien in het huis waar de deur van opengebroken
was. Door diverse getuigen. En dan toch onschuldig? ‘Kom nou toch meneer!’
De verdachte werd samen met zijn vriend, Boris
B., veroordeeld tot 10 weken gevangenisstraf.
De grote Bulgaarse man stond op, keek de
rechter link aan. De politie-agenten achter in de zaal veerden op uit hun zoete
sluimering. Werd dit vechten?
Maar nee, de agressieveling stak wel zijn
vuist op en riep in vloeiend Nederlands dat zijn zoon, Boris B., hier
natuurlijk tegen in beroep zou gaan. Om er dreigend tegen de rechter aan toe te
voegen: ‘Hasta la Vista, baby!’
Het was toch beter geweest, ook voor de bereidheid
tot praten van de verdachte, als die Bulgaren er meteen uit waren gegooid. Of
werken er echt ‘malle eppies’ bij onze rechtbank?
