De rechter keek monter boven zijn bril uit.
‘Meneer, u bent in november 2007 opgepakt door de politie; u heeft drie dagen
in de cel gezeten; toen bleek er geen zaak tegen u te bestaan en u heeft nu een
vergoeding gevraagd van 90 euro per dag. Klopt dat?’
De man knikte. Hij was bleek en had kringen
onder zijn ogen. Op de gang had hij tegen zijn advocate verteld dat het niet
goed ging thuis. Zijn vrouw had de hele nacht gehuild en hij was bijna
thuisgebleven, als dat niet onbeleefd was bij een rechtszaak die over jou ging.
‘Dan kijk ik nu naar uw advokaat,’ ging de
rechter verder, ‘want meestal gaan deze zaken schriftelijk. Ik begrijp
eigenlijk niet waarom we hier bijeen zijn?’
De advokate hief haar handen in onschuld. ‘Ik
zou het ook niet weten, meneer de rechter. Ik heb geen aanvraag voor een
zitting gedaan.’
De officier van justitie schrok wakker toen de
rechter ineens scherp naar hem keek. ‘Nee, nee,’ stotterde hij, ‘ik heb ook
niet om een zitting verzocht.’
‘Dan zitten we hier dus eigenlijk voor niets.’
Concludeerde de rechter. En de man veerde op. Mooi! Dan kon hij nu naar zijn
verdrietige vrouw!
Maar zo gaat het niet met juristen. Zet ze in
een groepje bij elkaar en er is meteen wel een mug te ziften, een mier te
neuken en een slak om zout op te leggen. Want wat bleek. De advocate had een
verzoek voor drie dagen vergoeding ingediend. Maar de Rechtbank Rotterdam telde
in nachten en dat waren er twee.
De advocate had echter uitspraken bij de hand
van Rechtbank Arnhem die ook de dagen telden. De Offcier van Justitie toverde
uit de mouw van zijn toga wat tegengestelde uitspraken tevoorschijn. De rechter
wist nog van een beleidsnota die eraan zat te komen. En we waren zo een half
uur verder.
De man zat te schuiven op het puntje van zijn
stoel. De discussie sukkelde door op
hoog juridisch niveau tot de rechter het verlossende woord sprak. Dat
het onzin was en nog dure onzin ook om er nog langer over te praten. ‘Want wat
kosten wij niet, zo met z’n drieen?’ Hij sloot de rechtszitting.
En de man kon opgelucht de rechtszaal
uithollen. Op weg naar de wél belangrijke dingen van het leven.
