Ik geloof niet dat het ooit gaat boteren
tussen mij en Hero Brinkman, de nummer twee van de PVV. Die oude politieman,
dat blok graniet. Met zo’n uitgebeitelde kaaklijn. Wat natuurlijk als
compensatie moet dienen voor dat leffe bekkie van Wilders.
Karakterologisch zie ik het al niet gebeuren,
dat boteren. Omdat meneer Brinkman veel te veel een ijzervreter is die zichzelf
voortdurend op de borst slaat en als je niet uitkijkt ook nog op de jouwe.
En strafrechtelijk ook niet.
Want daarin ben ik een aangeboren softie. Een
geitenharensokkenpanty in hart en nieren. Elk mens is goed op zijn slechte
jeugd na. En een alternatieve straf is altijd beter dan de gevangenis. Ook al
is buro halt wel heel erg old school. Met hun taakstraffen tussen de
buitenruimtes, de bushokjes en de bejaarden in.
Terwijl Hero the Nero ons redelijk beschaafde
strafsysteem meteen zou willen vervangen door de knoet, de knevel. En het
prikkeldraad. De lijf- en de doodstraf wil invoeren. Levenslang op water en
brood de kerker in.
Meneer Brinkman is de barbaar waar ik het al
snel koud van krijg.
Maar lang niet zo koud als van dat meisje met
die krukken. Die eergister op de provinciale weg liep. Op weg naar de bushalte.
Door een of andere kalkziekte doen haar botten het niet goed meer. En heeft ze
van die krukken gekregen waar ze met haar armen helemaal inmoet. Zodat ze een
soort aan haar lijf vastzitten.
Goed, ze kan het rustig aandoen, de bus is te
laat, het blijft Connexxion natuurlijk. Als twee jongens van een jaar of 15,
16, haar luidbellend op hun fiets in willen halen. Alleen doen ze dat niet. Ze
rijden expres tegen haar aan. Zodat zij valt. ‘Dan had je maar uit moeten
kijken, manke hoer.’
Ik weet niet of zij wat zei, misschien lag ze
wel keihard te vloeken, dat mag als je voorover bent geklapt op je toch al zere
knieen. Zelfs van de Bond tegen het vloeken.
De jongens rijden eerst nog gewoon door.
Maar als het meisje wanhopig overeind probeert
te komen, en dat lukt niet, rijdt er eentje terug. Hij gooit zijn fiets naast
haar neer, rukt haar krukken af. En flikkert ze zo aan de overkant van de weg
in de struiken. ‘Ga ze maar halen,als je ze hebben wil !’ En dan fietst hij
samen met die andere lamstraal verder naar school. Boem Leuk! Het kan zo op
Youtube, is meteen een grote hit.
Daar word ik, als strafrechtsoftie, dan wel even heel bijbels van. Oog
om oog, knie om knie. En dat ik dan mag bepalen waar dat knietje terecht komt.
Natuurlijk moet je altijd begrip voor de dader op proberen te brengen. Ja, als
je eerst zijn voeten afhakt, zodat hij
niet eens meer kan fietsen, dan zijn handen en die rotkop van hem...dan wil ik
het met zijn romp nog wel hebben over zijn slechte jeugd.
Maar da’s maar heel even, want ik laat me
zelfs door zulke kleine rotzakkies toch niet verleiden om net zo te worden als
Hero Brinkman, die Hulk op herhaling. Nee, een alternatieve straf. Een paar
dagen in een val-simulator. Urenlang verplicht gamen tegen een gemenere versie
van jezelf. Of net zo lang virtueel overreden worden door een echte manke hoer
desnoods in een connexxion bus, dat je in je broek piest van angst en dat wij
dat dan weer op Youtube kunnen zetten.
Want we moeten er wel wat op gaan bedenken. De
gevangenis is niks, maar Buro Halt is wel heel erg old school. Zo boem-passe.
