Logo
Welkom bij Carrie
Haarlem
 
Ik ben een beetje een boerin. Huiverig voor al die moderne nieuwe dingen. Als de Shell in Barendrecht CO2 onder de grond wil gaan opslaan, krijg ik een opgeblazen gevoel, als de PvdA in Haarlem een bustunnel willen bouwen, krijg ik de bijbehorende visie, en als ze in Rotterdam een moleculair restaurant openen, keten ik me vast aan de FEBO. 
Ik heb mijn patattekes nou eenmaal liever uit ranzig oud frituurvet dan dat een meesterkok met zwavel en fosfor eraan gaat lopen frutten. Dat doen ze, in the Ivy, het eerste moleculaire restaurant in Nederland dat afgelopen donderdag geopend werd.
Ik heb dat op TV gezien, maar dan smaken je garnalen naar drop en je biefstuk naar chocolade. Elke vrouw die weleens geplaagd wordt door haar hormonen weet dat je hetzelfde bereikt als je tijdens een vreetkick al die ingredienten tegelijk in je strot douwt, maar er hebben al 1400 mensen gereserveerd. Ja hallo, in de Psychiatrisch Ziekenhuizen hier in de buurt zitten er meer, dus dat zegt mij niks over de geestelijke gezondheid van die restaurantgangers. 
Het lijkt ook niet op gewoon koken he. Nee, het is meer Hans Klok die met een rookmachine een konijn uit een hoge hoed tovert, alleen is dat konijn dan al gefileerd en omgetoverd tot een ware smaaksensatie. 
Als ik op zoek zou zijn naar een smaaksensatie stak ik wel een spaanse peper in mijn mond voordat ik mijn lover oraal verwen. Brengt het vuur vast terug in je relatie, denk je niet.
Ga toch weg met die gekkigheid. Bij mij thuis heet dat ding in de keuken een gasfornuis, geen molecuulverdeler. En ik heb dat bij Life and Cooking ook nog nooit gezien. En dat gaan ze ook niet voor niks van de tv afhalen. 
Nee, zeggen ze dan, het kan allemaal geen kwaad, die moleculen niet. En dat CO2 gas onder de grond van Barendrecht niet. Nee, en als er nou één halve zool daar in Barendrecht een wat dieper putje graaft en daar een voordeelverpakking Rennie Deflatine inflikkert, of een blik bruine bonen met haché, en dat gas komt toch los...dan wordt heel Barendrecht toch moleculair bereid? 
En dan wou de PvdA ook nog een bustunneltje in Haarlem. Ik wil niks zeggen maar in Den Haag was er een tramtunnel, en die lekte erger dan mijn oma ooit gedaan heeft. In Amsterdam hebben ze een metrotunnel en die heeft meer verzakkingen dan mijn oma ooit gehad heeft. En hier wilden die halve zolen net zo’n tunneltje voor de bus? Ja, mijn oma is dood die kan niet meer voor mooie vergelijkingen dienen. Maar er moest een stuk woonwijk voor gesloopt worden. De halve Kamp moest plat. 
En daar komt ineens de vergelijking met Barendrecht om de hoek kijken. Want waar Barendrecht niet al te groot is, is Haarlem dat ook niet. En waar Barendrecht een stel eigenwijze bewoners heeft, heeft Haarlem die in de Kamp net zo goed. 
Dus die keken deze week de plannenmakers eens diep in de ogen en zeiden: nee lieve Shell, we willen geen CO2-opslag en nee lieve Haarlemse PvdA, we willen dat kuttunneltje ook niet.
En ik, die toch heel wat gewend ben, aktiegewijs, viel van mijn stoel en mijn geloof tegelijk. Want de Shell zei: oke, dan doen we het niet en de PvdA  in Haarlem zei precies hetzelfde. Het is godverdorie net alsof je garnalen naar drop smaken en je biefstuk naar chocola. 
Er komt geen CO2-opslag, de Kamp wordt niet gesloopt en mijn patatje is bijna klaar. Dit weekend kan niet meer stuk. Doet maar een extra kloddertje mayonaise graag!