Je hebt getrouwde mannen die liever niet thuis zijn. Ik moet denken aan de directeur van een grote botenfirma. Die zijn personeelslid bij hem riep om hem een complimentje te geven. Geweldig! Je hebt net aan een klant een jacht verkocht, een trailer waar dat jacht opmoet, de trekhaak aan de auto en een heel vissersuitrusting voor op volle zee. En dat in deze crisis? Hoe heb je dat voor elkaar gekregen. 

 

Oh zei het personeelslid, hij kwam binnen voor een pakje maandverband en toen zei ik: dan ken je ook een week gaan vissen. 

 

Ik weet niet of Janneke Brinkman het hele jaar door ongesteld is, maar haar man Eelco is wel altijd aan het vissen. Naar een zoveelste commissariaat. 30 had er in de krant gestaan, dat hij bij dertig top bedrijven een zwaar betaald commissariaat had. Eelco Brinkman was gewoonweg aangedaan, bij Pauw en Witteman, dat men zo lelijk over hem dacht , want het waren er maar 20. 

 

Naast zijn fulltime-betaalde baan als voorzitter van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds dan he. Dat onder zijn bezielende leiding naar de kloten is geholpen. En naast zijn drie dagen aanstelling bij de Werkgevers in de Bouw, je weet wel die pikkies die onder hem genotvol door blijven frauderen. En dan nog 20 commissariaten, waar ik niks van weet, maar de FIOD dan vast wel. Binnenkort of zo.

 

Mijn zusje vindt Eelco Brinkman een knappe man. Dat is voordat ik haar naar de Hans Anders heb gestuurd, maar hij heeft inderdaad een gezicht als een bidplaatje. Met een vrome oogopslag en een warme stem. Die misschien niet voor niks zo schor is geworden de laatste jaren. En dan duid ik niet op kanker aan zijn huig. 

 

Brinkman vond het vervelend, zei hij bij Pauw en Witteman, dat het zo slecht ging bij het ABP. Maar híj had zich aan de regels gehouden, híj had er juist voor gezorgd dat ze binnen de grenzen van de beleggingen waren gebleven. Er was geen fonteintje aan tafel anders had hij zijn handen er in onschuld ingewassen. Alleen zijn stem brak af en toe. En dat is misschien niet voor niks. Waarbij ik het niet heb over de non-hodgkins in zijn mond en keel. 

 

Brinkman is een kerkganger, een Christen, hij had een keurig pak aan, een overhemd met een gesteven boord, een stropdas, al dan niet voor de wurgseks, zeg ik maar altijd. En ik moest denken aan die posters over zakkenrollers. Dat ze je waarschuwen dat een zakkenroller er heus niet als een crimineel uit hoeft te zien, dat zal voor zakkenvullers dan ook wel gelden, hè meneer Brinkman. 

 

Want waar denk jij dat je het gore lef vandaan mag halen om je elke werkweek voor 14 dagen te laten uitbetalen? Waarom denk jij dat de cassiere bij mij in de super aan de overkant op staande voet ontslagen wordt als ze 20 euro jat terwijl jij het honderdvoudige per dag bij elkaar graait? Waarom zag ik geen enkele zorg op je gezicht over al die mensen die als ze 65 zijn er heel sneu achter komen dat hun pensioen verdampt is? 

 

Vind je het gek dat je stem breekt…je stembanden kunnen het niet aan dat er voortdurend halve waarheden doorheen sijpelen, je keel moet te vaak een gevoel van fatsoen wegslikken, je tong wil zo graag niet dubbel meer spreken. Maar jij gaat door hè meneer Brinkman…terwijl je bonussen die je opstrijkt net zo stinken als de bolussen die je zelf produceert. 

 

Kijk, ik gun niemand een dodelijke ziekte…maar u, meneer Brinkman wil ik toch wel een Rotterdamse bonus meegeven. 

 

Van de mensen die straks door uw ABP een te laag pensioen krijgen en daarom hun door uw bouwfraude te dure huis uit moeten. Een hardnekkige schaamluis in alle schaamstreken van uw schaamtelijke zelf.