Mensen kunnen ook zeuren. Over de OV-chipcard.
We zijn in Rotterdam proefkonijn voor dat ding. We mogen hem al maanden
uitproberen.
En ik kan niet anders zeggen. In Hong Kong
doet hij het goed, in Londen doet hij het goed. Maar in Rotterdam doet hij het
beter. Nou ja beter? Speelser, creatiever.
In Hong Kong gaan de deurtjes niet dicht als
er een bejaarde tussen loopt. En bij ons wel. Klemvast. Gehandicapten:
tsjak...Zodat de protheses en de kunstgebitten in de rondte vliegen.
In London hebben ze de Oyster. En als je de
metro uitloopt en je haalt dat ding langs zo’n ultragevoelig paaltje, checkt
hij je uit. Maar de OV-chip in Rotterdam niet. Bij ons blijf je als het ware
altijd op reis. Dat is mooi, symbolisch voor waar het leven voor staat.
Nee, maar dan gaan de mensen zeuren.
Dat die OV-chip zo makkelijk te kraken is. Een
mbo-er werkbouwkunde schijnt het in 10 minuten voor elkaar te hebben dat hij op
jouw kosten het openbaar vervoer inkan. Nou ja dat is altijd nog beter dan
zwartrijden. Nee, dat vind ik niet, dat vind Tineke Huizinga, onze
staatssecretaris van verkeer. Ik mag het niet hardop zeggen maar een tuttenbel.
Dat het alleen maar kinderziektes zijn. Nou
als mijn kinderen zoveel ziektes hadden gehad, had ik ze bij het grof vuil
gepleurd. Nee, gezet.
En ze zei ook, en dat vind ik nu al de mooiste
uitspraak van deze eeuw: dat de strippenkaart er vanaf eind januari uitgaat
opdat dan pas duidelijk kan worden hoe de ov-chipcard het doet. Tuurlijk haal
het vangnet maar weg. Maar het is hetzelfde als een neukverbod instellen om het
effect van vibrators te meten, condooms uit de handel halen om te zien hoe
aids-medicijnen het doen.
Wezenloos, maar goed zo kijkt ze ook uit d’r
ogen dus we hadden gewaarschuwd moeten zijn.
Er is geen toerist die begrijpt hoe de
ov-chipcard werkt. En komen ze met d’r eigen auto is het nog erger want bij ons
kan je het parkeergeld alleen nog maar chippen. Nou mijn chipknip is altijd
leeg als ik bij een parkeermeter kom. En het eerstvolgende oplaadpunt is drie
kilometer verderop en defect.
En je hebt zo een boete van parkeerbeheer. Wij
hebben namelijk meer parkeercontroleurs dan kakkerlakken in de stad. En het is
een speciaal volkje. Mensen die vroeger bij de Wehrmacht geweigerd zijn, omdat
ze daar al genoeg oorlogsmisdadigers hadden, gereincarneerd via de hel en dan
nu bij ons parkeerbeheer.
En je kan er niks van zeggen want zo’n kont,
als ze op je motorkap gaan zitten ben je total loss. Ja, je auto ook. En ze
bemoeien zich overal mee. Van de week, staat er zo’n parkeerbitch een bekeuring
uit zo’n kastje te peuren, fietst er iemand over de stoep. Parkeerbeheerster
draait zich om, 5.4 op de schaal van Richter, schade tot in Groningen aan toe.
En roept: meneer, meneer, wilt u weleens afstappen. Fietser fietst door,
capuchon waait af. Parkeerbeheerster, intussen armen in haar zij, blert . He
kale, ben je doof of zo?
Draait die fietser zich om, en zegt met de
tranen in d’r ogen:
1.ik ben geen meneer
2.en op weg naar de chemo.
Even was het heel stil in Rotterdam. Toen liet
de parkeerbitch haar kastje vallen, zei oh wat vreselijk en begon keihard mee
te huilen.
Rotterdam voor toeristen, je kan er niet met
de metro, parkeren lukt ook al niet maar de mensen die je tegenkomt: goud!
