Er is een goed mens in Groningen. Die heeft 4000 euro geschonken aan de daklozen zodat ze nieuwe schoenen kunnen gaan kopen. Nou wil de gulle gever anoniem blijven, dus kon die niet geinterviewd worden door de krant. Maar de daklozendirekteur wilde wel commentaar geven en die zei dat hij natuurlijk geen bulk allemaal dezelfde stappers zou kopen en die onder de mensen zou verdelen, want dan was je betuttelend bezig. Nee, volgende week mogen de daklozen naar een grote winkelketen en dan mogen ze schoenen uitzoeken. Helemaal naar de eigen smaak, vroeg de journalist. Nee, niet helemaal, zei de direkteur, want een vrouw mocht niet ineens bijvoorbeeld met een leuke pump komen aanzetten, het moesten verstandige schoenen zijn. Waar je wat aan had. Dat bewees meteen een ding: de daklozendirekteur heeft geen verstand van vrouwen. Want kom je bij mij of bij een gemiddelde andere vrouw over de vloer dan zie je een kast met schoenen, waarvan altijd één plank met verstandige schoenen. Waar je juist niks aan hebt, want die draag je toch niet. Die zijn inderdaad onverslijtbaar omdat ze die kast nooit uitkomen. Ik kan dat mijn likdoorns niet aandoen, en mijn ingegroeide teennagels. Die zijn ook aan mij gehecht. En waarom denk je dat ik een vriend heb? Omdat je op zulke palen niet alleen over straat kan. Wel arm in arm moet lopen. Ik denk trouwens dat die daklozendirekteur ook niet veel verstand heeft van daklozen. Dat die nog vastzit aan het beeld van de zwerver met snot in de baard, een rode wijnneus en een pakje zware shag in de gekloofde winterhanden. Die heeft een Rabella de Faria nog niet voor ogen. Rabella de Faria was in 2001 zwarte zakenvrouw van het jaar. In 2002 werd ze door Leefbaar Rotterdam overgehaald om haar luchtvaartbedrijf op te heffen en wethouder Veiligheid te worden. In 2004 werd ze weer door Leefbaar eruitgegooid. Eerlijk gezegd best wel terecht. Want Rabella de Faria is een beeld van een vrouw. Chocoladebruin, een wulps rond zandloperfiguurtje, bruine ogen met wimpers waar Bambi nog jaloers op zou worden, een hart van goud en de glimlach van Willeke Alberti….maar dat zijn nu net niet de kwaliteiten die Leefbaar op het oog had voor een wethouder veiligheid. Die zochten meer een combinatie van Catharina de Grote, Eva Braun en Margereth Thatcher. Goed, het arme kind kwam op straat te staan, eerst nog alleen qua werk, toen bleek er een belastingschuld te zijn, werd huis en haard verkocht en werd Rabelleke dakloos. Keurig, gestreken en met pumps, maar wel dakloos. We heten niet allemaal Zalm, met een salaris van 7,5 ton, een bonus en de schaterlach van Jekyl en Hyde. En als die een zandloperfiguurtje heeft wil ik het in ieder geval niet zien. Kijk, we zitten economisch gezien in de derrie, en als Donner dat zegt, dan is dat ook zo. Dan krijgen we dus allemaal een douw mee…Als je nou bedenkt dat volgend jaar Felix misschien de belbus tot ijskraam moet gaan ombouwen, dat Dolf cursussen gaat geven over hoe je onder de achterdeur door kan glippen om aan de deurwaarder te ontkomen, als je tenminste zijn zandlopersfiguurtje hebt en ik thuiszorg moet gaan doen bij burgemeester Peper, En jij en ik zomaar dakloos zouden kunnen worden. Dan wil je toch nog wel je eigen schoenen kunnen uitkiezen…dit is geen derrie mee, dit is getverderrie…